Przejdź do treści

Kalkulator stężenia fenytoiny skorygowanego względem albuminy (Sheiner-Tozer)

Koryguje całkowite stężenie fenytoiny względem małego stężenia albuminy w surowicy równaniem Sheinera-Tozera (1978) i porównuje je z zazwyczaj stosowanym zakresem całkowitym 10 do 20 mg/L. Uwzględniono wariant dla ciężkiej niewydolności nerek.

  • Masa ciała i dawkowanie
  • Sheiner-Tozer
  • Działa na Twoim urządzeniu

Krótka odpowiedź

Równanie Sheinera-Tozera (1978) koryguje całkowite stężenie fenytoiny względem małego stężenia albuminy: zmierzone stężenie ÷ (0.2 × albumina w g/dL + 0.1). W ciężkiej niewydolności nerek lub podczas dializy 0.2 zastępuje się wartością 0.1.

Stężenie fenytoiny skorygowane względem albuminy

Działa na Twoim urządzeniu. Nic, co wpiszesz, nie jest zapisywane ani wysyłane.

To tylko szacunek. Interpretuj go w kontekście obrazu klinicznego pacjenta i ChPL produktu.

Źródła

2
  1. Sheiner LB, Tozer TN. Clinical pharmacokinetics: the use of plasma concentrations of drugs. In: Melmon KL, Morrelli HF, eds. Clinical Pharmacology: Basic Principles in Therapeutics, 2nd ed. New York: Macmillan; 1978:71–109. Nieindeksowane w PubMed
  2. Kiang TKL, Ensom MHH. A comprehensive review on the predictive performance of the Sheiner-Tozer and derivative equations for the correction of phenytoin concentrations. Ann Pharmacother. 2016;50(4):311–325. DOI 10.1177/1060028016628166 PubMed 26825643

Wersja wzoru: Albumin-corrected phenytoin (Sheiner-Tozer) · MediHelp calc v1.3.1

Wzór i źródła sprawdzono 2026-11-02

Kiedy ten szacunek nie jest wiarygodny

5
  • Stężenie wolnej (niezwiązanej) fenytoiny jest bardziej wiarygodne niż jakakolwiek korekta, jeśli jest dostępne.
  • Równanie Sheinera-Tozera jest szacunkiem i może być niedokładne, zwłaszcza w stanach krytycznych, więc używaj go tylko orientacyjnie.
  • Opracowane przy starszych testach albuminy: przy współczesnych testach równanie ze współczynnikiem 0.2 zwykle zawyża skorygowane stężenie, a zaproponowano zmienione współczynniki (0.25 do 0.275). Traktuj wynik jako górne oszacowanie.
  • Wymaga stężenia w stanie stacjonarnym oznaczonego we właściwym czasie po dawce.
  • Zwykły zakres całkowitego stężenia to 10 do 20 mg/L. Odpowiedź kliniczna jest ważniejsza niż liczba.

To tylko szacunek. Interpretuj go w kontekście obrazu klinicznego pacjenta i ChPL produktu.

O tym kalkulatorze

Czym jest
Wzór Sheinera-Tozera szacuje, jakie byłoby całkowite stężenie fenytoiny przy prawidłowej albuminie.
Do czego służy
Fenytoina w dużym stopniu wiąże się z białkami, więc niska albumina obniża stężenie całkowite, podczas gdy stężenie wolne (czynne) pozostaje bez zmian, co może prowadzić do niepotrzebnego zwiększania dawki.
Jak go używać
Wpisz całkowite stężenie fenytoiny w stanie stacjonarnym i albuminę z tego samego czasu; zaznacz schyłkową niewydolność nerek (CrCl poniżej około 20 mL/min), dla której stosuje się współczynnik 0.1.
Jak odczytać wynik
Odczytaj stężenie skorygowane względem zwykłego zakresu całkowitego 10 do 20 mg/L (40 do 80 µmol/L), któremu odpowiada stężenie wolne 1 do 2 mg/L. To oszacowanie, które ma tendencję do zawyżania przy nowoczesnych oznaczeniach albuminy; zmierzone stężenie wolne jest lepsze, gdy jest dostępne, a odpowiedź kliniczna ma większe znaczenie niż liczba.

Sposób obliczania

C znormalizowane = C zmierzone ÷ (0.2 × albumina + 0.1) · albumina w g/dL

Zmierzone stężenie całkowite dzieli się przez współczynnik albuminowy. Albuminę podaje się w g/dL; wartość w g/L najpierw dzieli się przez 10.

przy ciężkiej niewydolności nerek: ÷ (0.1 × albumina + 0.1)

W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 mL/min) lub podczas dializy kalkulator stosuje wariant Sheinera-Tozera z 0.1 zamiast 0.2.

Stężenie fenytoiny w µmol/L dzieli się przez 3.964, aby uzyskać mg/L, a wartość skorygowaną pokazuje się także w µmol/L.

Stężenie skorygowane porównuje się z zazwyczaj stosowanym zakresem całkowitym: poniżej 10 mg/L, 10 do 20 mg/L lub powyżej 20 mg/L. Odpowiedź kliniczna jest ważniejsza niż sama liczba.

Limity: fenytoina 0.5–100 mg/L i albumina 1–6 g/dL. Równanie wymaga stężenia w stanie stacjonarnym, pobranego we właściwym czasie po dawce, i zostało opracowane z użyciem starszych metod oznaczania albuminy (Kiang 2016).

Przykład obliczenia

Całkowite stężenie fenytoiny 8 mg/L przy albuminie 2 g/dL i bez ciężkiej niewydolności nerek:

  1. 0.2 × 2 + 0.1 = 0.500
  2. 8 ÷ 0.500 = 16.0 mg/L

Skorygowane stężenie fenytoiny 16.0 mg/L (współczynnik albuminowy 0.500), mieszczące się w zazwyczaj stosowanym zakresie 10 do 20 mg/L. Ta sama wartość to 63 µmol/L.

Pytania

Czy stężenie fenytoiny wolnej jest lepsze niż ta korekta?

Tak. Stężenie fenytoiny wolnej (niezwiązanej) jest bardziej wiarygodne niż jakakolwiek korekta, gdy jest dostępne.

Jak dokładne jest równanie Sheinera-Tozera?

Jest oszacowaniem i może być niedokładne, zwłaszcza w ciężkich chorobach, dlatego używaj go wyłącznie jako wskazówki.

Dlaczego wynik traktować jako górne oszacowanie?

Równanie opracowano z użyciem starszych metod oznaczania albuminy. Przy współczesnych metodach równanie z współczynnikiem 0.2 ma tendencję do zawyżania stężenia skorygowanego i zaproponowano zmienione współczynniki (0.25 do 0.275) (Kiang 2016).

Z jakim zakresem porównywane jest stężenie skorygowane?

Z zazwyczaj stosowanym zakresem całkowitym 10 do 20 mg/L. Odpowiedź kliniczna jest ważniejsza niż sama liczba, a stężenie musi być stężeniem w stanie stacjonarnym, pobranym we właściwym czasie po dawce.

Użyj kalkulatorów w aplikacji MediHelp

To tylko szacunek. Interpretuj go w kontekście obrazu klinicznego pacjenta i ChPL produktu.